Żółwie lądowe i wodne są w zasadzie wszystkożerne, tak więc mięso- żerność i roślinożerność jest pojęciem umownym. Przyjmujemy je dla wy- gody klasyfikacji, ale pamiętajmy, że pokarm roślinny musi być uzupełnia- ny zwierzęcym i odwrotnie. Szczególnie urozmaicone pożywienie powinny otrzymywać młode żółwiki niezależnie od gatunku. Zdarza się nierzadko, że żółwie wykazują indywidualne upodoba- nia pokarmowe, nie zawsze zgodne z proponowanym przez nas jadłospisem. Jeden z hodowanych przez autorów żółwi greckich potrafił wytrwale gło- dować, oczekując na ulubione pomidory. Jest to problem, który nie zawsze można rozwiązać radykalną zmianą diety, ponieważ nawet w obrębie tego samego terrarium znajdą się żółwie przedkładające np. mlecz nad sałatę i odwrotnie. W praktyce musimy w takim przypadku „oszukiwać" zwierzę, przyrządzając sałatki z ulubionych przysmaków z dodatkiem mniej popu- larnych składników. Zakłada się wprawdzie, iż żółwie posiadają tzw. „mąd- rość żywieniową" i spożywają na wolności zdrowy i urozmaicony pokarm, ale wydaje się, iż nie mają one na ogół okazji do dokonywania wyboru i zja- dają po prostu to, co przypadkiem znajdzie się na drodze ich wędrówki. Nowo wsiedlonym osobnikom pochodzącym ze stanu dzikiego podajemy początkowo karmę, z którą miary kontakt w naturze, stopniowo przyzwycza- jając do nowego „menu". Częstotliwość i pora karmienia zależy od gatunku, który hoduje- my, ale ogólnym prawidłem jest karmienie żółwi lądowych codziennie — nie- zależnie od apetytu — w porze największej aktywności zwierząt. Żółwiom wodnym podajemy pożywienie 4—5 razy w tygodniu. Małe żółwiki (z obu grup pokarmowych) staramy się karmić jak naj- częściej, nawet 2—3 razy dziennie, jeśli tylko zdradzają chęć przyjęcia po- żywienia. Nieustanne obciążanie przewodu pokarmowego może być na dłuższą metę szkodliwe. Dla żółwi karmionych codziennie i cieszących się dobrym apetytem, stosujemy co tydzień jednodniową głodówkę. Nie wpłynie to szkodliwie na kondycję gada, zapobiegnie natomiast otłuszczeniu narządów wewnętrznych. Niezbędnym uzupełnieniem pokarmu wszystkich żółwi są witaminy i preparaty mineralne, zwłaszcza jeśli zwierzęta nie przyjmują różnorod- nego pożywienia. Najbardziej pożądana jest witamina A. Podajemy ją raz na dziesięć dni (żółwiom wodnym raz na dwa tygodnie) w kombinacji z wi- taminą D3 (A+D3) i witaminą E (A+E) po jednej kapsułce dla dużych żół- wi i po jednej kropli „kapanej" na pokarm dla małych żółwików. Lek umie- szczamy na kęsie ulubionego pokarmu i karmimy żółwia z ręki lub podaje- my bezpośrednio do pyska (patrz rozdz. „Karmienie przymusowe"). Raz w miesiącu aplikujemy multiwitaminę w ilości jedna tabletka na 1 —1,5 kg wagi żółwia. Przed zimowaniem, przy słabej kondycji i wycieńczeniu witaminy po- dajemy częściej, a multiwitaminę dwa razy w miesiącu jako kurację wzmac- niającą. Preparaty fosforowo-wapniowe uzupełniają naturalne składniki budulcowe, niezbędne dla rozwoju kośćca zwierząt. Dawkujemy je w ilości 100 mg na 1 kg wagi żółwia raz na dwa tygodnie lub nieco częściej, jeśli w diecie żółwi brakuje źródeł naturalnego wapnia.